Para que bebamos aquel viño dun vello colleiteiro da Ribeira Sacra...
Para que amemos Compostela, os contraluces,
as ruelas humidas que pisaron Valle Inclan ou Rosalía de Castro...
Para brindar, compartir, botar unhas risas,
sentir o paso dunha muller cun cesto de grelos (ou castañas)na cabeza...
Deixarse levar.
Descontrair....
"Experimentar"* con din alén do Minho...
Para que un dia digamos estiven.
Aquela noite
Aquel serán...
Naquela sesión vermú.
Estiven.
E estivo ben.
Para iso...
ABASTOS
Tentamos provocar emocións...
E nunca, nunca,
chamarémoslle ao chourizo "deconstrucción de cocho en tubular de tripa en conserva de pementóns"*. Palabra!
E un pemento!
Ou:
ABASTOS
ABASTOX ( no tox)
HABASTOS
2.0EN BASTOS!
ABBASTOS
ABASTADA
ABASTORE
SOTSABA
ABASTILLA
ABASTARD...
ABASTECE...(QUE NO ES POCO!)


Texto: Carlos Blanco VilaQuico Cadaval*
Foto: 
Ramonescuredo Gastrografia